Cytryna Skierniewicka – Ponderosa

cytryna zwyczajna
Cytryna Skierniewicka czyli właściwie „Ponderosa” została wyhodowana około roku 1887 w Hagerstown w stanie Maryland w Stanach Zjednoczonych, przez George’a Bowmana, cytryna ponderosa skierniewickanajprawdopodobniej jako siewka cytryny włoskiego pochodzenia. Obecnie uważa się, że jest to mieszaniec cytryny z cytronem. Pierwszą nazwą cytrusa była „American Wonder” ze względu na duży rozmiar owocu, następnie została nazwana „Ponderosa” i wypuszczona do szkółkarskiego handlu w roku 1900.
Cytryna Ponderosa została sprowadzona do Polski z Kanady w latach sześćdziesiątych, przez profesora Szczepana Pieniążka i rozpropagowana przez Instytut Sadownictwa w Skierniewicach (stąd cytryna skierniewicka) jako roślina do uprawy doniczkowej. Od tamtej pory cieszy się zainteresowaniem polskich hodowców i chyba największą popularnością wśród doniczkowych cytrusów. Szalenie popularna jest także na Florydzie, w Californii czy w Chinach, choć uprawiana jest tam tylko jako roślina ornamentalna.

Owoc Cytryny Skierniewickiej

Owoc Cytryny Skierniewickiej charakteryzuje się olbrzymim, jak na cytrusa a zwłaszcza cytryny, rozmiarem. Może ważyć nawet półtora kilo, ale zwykle jest to od 500g do 700g. Ze względu na swój rozmiar czasem mylony jest z pomelo, choć z wyglądu przypomina raczej cytrona. Owoc Ponderosy ma grubą, z zewnątrz lekko chropowatą, cytryna skierniewicka owocjasnożółtą skórkę. Wewnątrz znajduje się żółty, kwaśny dokładnie jak u cytryny zwyczajnej, lecz mało soczysty miąższ. Owoc charakteryzuje się także dużą ilością monoembrionowych pestek. Ze względu na swoje właściwości i rozmiary owoc Cytryny Skierniewickiej nie zyskał uznania w handlu i ponderosa nie jest uprawiana na skale towarową choć jest ceniona jako roślina ozdobna. Owoce Cytryny Skierniewickiej w gospodarstwach domowych mogą być używane dokładnie tak samo i mieć takie samo zastosowanie jak inne owoce cytryn właściwych uprawianych komercyjnie.

Drzewko Cytryny Skierniewickiej

W Stanach Zjednoczonych na południu , drzewko Cytryny Skierniewickiej rosnące w przydomowym ogródku jako roślina cytryna skierniewicka drzewkoozdobna, to bardzo częsty widok. Cytrus ten jest tam bardzo popularny. Cytryna Ponderosa jest niewielkim krzewem, które bez przycinania może rozrastać się w kilkumetrowe drzewo. Posiada raczej zwartą i gęsta koronę, zawsze bez płaczącego i zwisającego pokroju.
Liście Cytryny Skierniewickiej są duże (zwłaszcza gdy roślina rośnie w zacienionym miejscu), eliptyczne jednoznacznie przypominające liście cytrona. Charakteryzują się ciemnozielonym kolorem, są z połyskiem, skórzaste. Ogonek liścia cytrusa może być bez „skrzydełka” lecz w większości posiada je dość wyraźne i strzałkowate.
Młode rośliny maja zielone pędy, które z czasem drewnieją i brązowieją. Pędy pokryte są licznymi, czasem bardzo długimi, ostrymi cierniami.
Pąki kwiatowe i kwiaty są duże z czysto białymi płatkami, które ładnie pachną. Młode przyrosty czasem zabarwione są na czerwono.

Cytryna Skierniewicka uprawa

Roślina dobrze rośnie w doniczce i jest jednym z najprostszych cytrusów do uprawy. Cytryna Skierniewicka kwitnie przez cały rok i zawiązuje owoce, które dojrzewają przez 12 miesięcy. Dojrzewające nie hamują kwitnienia i zawiązywania następnych owoców. Kilkuletnia roślina może mieć na sobie kilkanaście owoców naraz. Młoda roczna sadzonka cytryny skierniewickiej może zakwitnąć ale przeważnie kwiat jest tylko męski pozbawiony słupka i sam odpadnie nie zawiązując owocu. Nie należy się tym martwić gdyż jest to zjawisko normalne, bo roślina jest za słaba. Jeśli będzie ona prawidłowo pielęgnowana to w drugim roku powinna zakwitnąć i zawiązać owoce. Cytryna Ponderosa ma wyjątkowe zdolności do regulowania wysokości plonu w warunkach uprawy doniczkowej w mieszkaniu. Dwu- trzy letnia roślina może zakwitnąć i mieć nawet kilkadziesiąt kwiatów jednak większość z nich i tak sama opadnie nie tworząc zawiązków owoców. Inne kwiaty zawiążą owoce które wkrótce spadną a na drzewku dojrzeje tylko kilka owoców. Wszystko zależy od tego jak silna jest roślina, jak dobrze jest odżywiona i w jakich warunkach rośnie.
Uprawa Cytryny skierniewickiej nie różni się zbytnio od uprawy innych cytrusów. Najważniejsze aby nie przelewać korzeni drzewka, dostarczyć największą możliwą ilość światła, regularnie nawozić i przycinać. Jedną z cech charakterystycznych Ponderosy jest jej wrażliwość na chłód podobna do cytrona, zdecydowanie większa od cytryn właściwych i Meyera. Dlatego bezwzględnie nie należy rośliny narażać na temperatury poniżej zera stopni.

Przeczytaj także:

Cytrusy 24 – rośliny cytrusowe ich pielęgnacja i uprawa w doniczce w domu.